Maden İşçileri Ankara Yolunda: Beypazarı’ndan Başkent’e Hak Yürüyüşü Başlıyor!

Beypazarı’ndaki Doruk Madencilik (eski adıyla Adularya) bünyesinde çalışan yüzlerce işçi; ödenmeyen ücret, ihbar ve kıdem tazminatları için Ankara’ya yürümeye karar verdi. Bağımsız Maden İş Sendikası Örgütlenme Uzmanı Başaran Aksu, 12 Nisan Pazar günü toplanacaklarını ve santim santim yürüyerek Ankara’ya ulaşacaklarını duyurdu.

Snippet (Meta Açıklama): Beypazarı maden işçileri Ankara’ya ne zaman yürüyecek? Doruk Madencilik işçilerinin maaş ve tazminat eylemi 12 Nisan’da başlıyor. İşçi yürüyüşünün güzergahı ve detayları.

Spots: * “Artık oyalama bitti, direniş başladı”: Yıllardır süren icra dosyalarından sonuç alamayan madenciler, çareyi yollara düşmekte buldu.

• Beypazarı ve Çayırhan el ele: Madencilerin yürüyüşüne bölge halkı ve esnafın da çarşamba günü yapılacak büyük törenle destek vermesi bekleniyor.

Sorun Sadece Bir Maden Değil

Bağımsız Maden İş Sendikası Örgütlenme Uzmanı Başaran Aksu, Yıldızlar Holding’e bağlı işletmelerde benzer mağduriyetlerin yaşandığını belirterek; TMSF, KİAŞ ve diğer devlet kurumlarının bu duruma yıllardır sessiz kaldığını vurguladı. Aksu, “Davaları kazanıyoruz ama icradan para alamıyoruz. Binlerce işçi bu sarmalda mağdur ediliyor,” dedi.

İşte Madencilerin “Ankara Yürüyüşü” Takvimi

Madenciler, seslerini tüm Türkiye’ye duyurmak için adım adım şu planı uygulayacak:

• 12 Nisan Pazar (Saat 06.00): Tüm madenciler Adularya (Doruk Madencilik) Termik Santrali önünde toplanacak.
• 13 Nisan Pazartesi (Saat 10.00): Yürüyüş resmen başlayacak. Gece, Beypazarı’na 18 kilometre kala konaklanacak.
• 14 Nisan Salı: Beypazarı ilçe merkezine yürünecek ve gece ilçede konaklanacak.
• 15 Nisan Çarşamba (Saat 11.00): Beypazarı halkı, Çayırhan halkı ve esnafın katılımıyla dev bir uğurlama töreni yapılacak.
• Hedef: Bir sonraki haftanın başında (Pazartesi veya Salı), her metresi adımlanarak Ankara şehir merkezine ulaşılarak hak aramaya orada devam edilecek.

“Siyaset Çözüm Üretmedi”

Yapılan açıklamada, hem iktidarın hem de muhalefetin sorunu bilmesine rağmen kalıcı bir çözüm üretmediği eleştirisi yapıldı. İşçilerin artık “vaat” değil, “alın terinin karşılığını” istediği belirtilirken, yürüyüşün tek amacının ailelerin geçimini sağladığı bu hakların tahsil edilmesi olduğu vurgulandı.